Miskraam

Helaas gaat niet elke zwangerschap goed. Ongeveer 1 op de 10 zwangerschappen eindigt in een miskraam. We helpen je graag in deze tijd. Hieronder vind je informatie over het doormaken van een miskraam. Mocht je andere vragen hebben, neem dan gerust contact met ons op

Bij 1 op de 5 zwangerschappen treedt in de eerste 14 weken vaginaal bloedverlies op. Vaak is het bloedverlies het gevolg van een betere doorbloeding. Bij harde ontlasting, of door te vrijen kan de baarmoedermond wat bloeden. De helft van deze vrouwen krijgt daadwerkelijk een miskraam. De zwangerschap kan eindigen in een miskraam wanneer er in de prille ontwikkeling iets misgaat. Het vruchtje is dan niet levensvatbaar; er is geen hartactie en het is gestopt met groeien. Ook al zorg je goed voor jezelf, dan kan het je toch overkomen. Er zijn ook vrouwen die geen tekenen krijgen van een vruchtje dat niet doorgroeit. Bij de echo wordt dan ontdekt dat er geen kloppend hartje is.

Als de miskraam spontaan op gang komt, dan kun je dat merken aan toenemend vaginaal bloedverlies en buikpijn. De hevigheid, duur en het patroon van het bloedverlies en de buikpijn kunnen erg verschillen bij een miskraam. Over het algemeen is de hoeveelheid bloedverlies te vergelijken met een hevige menstruatie met stolsels en verlies van het vruchtzakje. Wanneer je het vruchtzakje verloren bent, neemt het bloedverlies en de buikpijn snel af. Het bloedverlies kan daarna nog een week aanhouden. De buikpijn is meestal krampend en wordt vaak als hevige menstruatiepijn ervaren. Het kan bijzonder zijn om het vruchtje op te vangen en in een bakje met koud water te leggen, zodat jullie het goed kunnen bekijken en kunnen koesteren. Dit wordt de watermethode genoemd.

Wanneer moet je ons bellen:
  • Ruim bloedverlies: meer dan een hevige menstruatie, bij sterretjes zien of het gevoel van flauw vallen.
  • Als je koorts hebt van 38,0 graden of hoger tijdens of na een miskraam.
  • Hevige/aanhoudende buikpijn die niet vermindert met 1000 mg paracetamol.
  • Bij ongerustheid.

Indien de miskraam niet spontaan op gang komt, de miskraam niet compleet is of je niet wil afwachten, zijn er twee opties:

  • De miskraam op gang brengen met medicatie. Na controle in het ziekenhuis schrijft de gynaecoloog medicatie voor die vaginaal ingebracht moet worden. Deze medicatie zorgt er meestal voor dat de baarmoeder gaat krampen en de miskraam opgewekt wordt.
  • Operatief verwijderen middels een curettage. De baarmoeder wordt onder algehele narcose leeggemaakt. Dit gebeurt met behulp van een dun plastic buisje dat in de baarmoedermond wordt ingebracht en de baarmoeder leegzuigt. Je mag meestal dezelfde dag weer naar huis.

Beide opties worden begeleid door de gynaecoloog of de verloskundige die werkzaam is in het ziekenhuis. 

Het doormaken van een miskraam heeft emotioneel vaak een grote impact voor vrouwen en hun partners. Het is goed om te weten dat iedereen het anders beleeft en verwerkt. Gun jezelf tijd om het te verwerken. Het kan helpend zijn om erover te praten met je naasten. Kijk voor verdere begeleiding op Miskraamzorg.